Ezra Laurens Hoeksema

Er is een behoefte zoals honger of dorst om te maken, om mijn eigen wereld to bouwen om in te verdrinken en ontsnappen. In deze wereld leven vele wezens, ze zijn zichzelf maar ook een deel van mij, ze vertellen hun eigen verhaal, maar vertellen ook over mij en de omgeving. En ik vraag me af, wat vertellen ze aan jou?-There is a need like hunger or thirst to create, to build my own world to get sunken into and escape inside. In this world many creatures live, that are both their own but also a part of me, that tell their own tales but also tell more about myself and the environment around. And I wonder, what will they tell you?

Een zelfportret vanuit mijn eigen ogen. Een vlak landschap waar ik jaren op heb gewacht. Een vlak landschap dat ik om mij heen nooit heb gewaardeerd, tot mijn innerlijke landschap in de spiegel terug te zien was.-A selfportrait from my perspective, a flat landscape I have waited years for. A flat landscape that I never appreciated around me, until I could see my inner landscape in the mirror.

Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik achterliep op alle anderen. Soms zelfs stilstaand terwijl het leven doorgaat en mij voorbijgaat. Jaren gemist die je niet terug kan krijgen.
Maar zelfs wanneer alles stil lijkt te staan, borduur je altijd je eiegen weg vooruit tot iets herkenbaars, terwijl je je eiegen pad creeërt.-I've always felt like i was running behind on everybody else. At time even standing still, while life races around and passes me by, leaving me behind. Missing years you cannot get back.
But even when it all seems to stand still, you're always stitching your way forward to something recognisable, creating your own path of life.

Geinspireerd door de demonisatie van de wolf in het nieuws, waarbij het dier wordt laten zien als gevaarlijke moordmachine, een negatief en onjuist vooroordeel dat al sinds de oudheid in de maatschappij rondgaat.
Hier heb ik het dier vanuit zijn karakter uitgebeeld tegenover de menselijke kijkers: wegduikend en onderdanig, met platte oren en de staart tussen de benen.-Inspired by the demonisation of the wolf in the news, where the animal is portrayed as a dangerous killing machine, a negative and untrue preconception that has been going around since ancient history.
Here ive portrayed the animal out of its character opposit of the human spectator: submissive and ducking awat in fear, with ears flat on its head, and tail positioned between its legs.

Geïnspireerd door de methode van het schaapjestellen om in slaap te vallen, krijgt in dit werk het schaap zelf ook een moment van rust.
In dit werk wilde ik het concept van het zwarte schaap verkennen – een figuur die vaak wordt gezien als een buitenstaander en een voorteken van ongeluk – en het plaatsen als het centrale onderwerp. Gemaakt tot een symbool van de nacht , om het te waarderen in zijn uniekheid_Drawing inspiration from the method of counting sheep to drift off to sleep, in this piece, the sheep gets a moment of rest as well. Within this work I wanted to explore the concept of the black sheep - a figure often seen as the outcast and an omen of misfortune - and reimagine it as the main subject, making it a symbol of the night and appreciate the beauty in its uniqueness.

Zoveel texturen, kleuren en vormen, wat kunnen schimmels mooi zijn.-So many textures, colours and shapes, mold can be so beautiful.

"Jij daar!
Jij die mij aanschouwt met angst en nijd, maar jezelf niet terug kan zien in mijn ogen
Jij die grijpt
En grijpt
En niet begrijpt wat je beetpaktDit is mijn huis
Wat doe jij in mijn huis?
Mijn huis waarvan het dak is afgebroken,
Bed in dertien delen
En de laatste muren staan op instortenEvenals mijn vorig thuis
Waarvan jij die ochtend kwam met hels kabaal
Klinkend metaal en schrijnende machines
Alles platgestampt en afgebrand
Omgezaagd en weggegooidWaarom mijn huis?
Waarom telkens mijn huis?
Ik loop van boom naar boom
Elke nacht loop ik wacht
Zoekend naar alweer een nieuwe woning
Maar elke ochtend klinkt het helse kabaalAlles is weg
Ik voel niks meer onder mijn handen
En heb nooit wat kunnen zien
De grond brand
En ik kan niemand meer horenIk zal mijn huis beschermen
Mijn laatste huis beschermen
Ik zal een web spinnen om mijn boom op te vangen
Om mijn kinderen te omhelzen
Om het gevaar te verjagenBlijf uit mijn buurt
Zet geen stap dichterbij
Voor ik je grijp met je eigen handen,
En mijn tanden je huid doorboren zoals jou tanden mijn huis openbraken
Ik hoop dat mijn gif net zo brand als de vuren van gisteren
Laat je gewaarschuwd zijn
Voor ik het echt probeer"